بادنجان در كتب طب سنتى با نامهاى « بادنجان » ، « مغد » ، « وغد » و در كتب فارسى قديم « پاتنگان » آمده است . به فرانسوى Melongine و Aubergine و Melongene و به انگليسى Eggplant ناميده مىشود . گياهى است از خانوادهء Solanaceae نام علمى آن Solanum melongena L . و مترادف آن : Solanum melongena Var esculentum Nees . است . مشخصات بادنجان گياهى است يك ساله ساقهء آن استوانه‌اى ، پوشيده از كرك و پرشاخه . برگهاى آن بيضى ، نوك باريك ، با كركهاى پنبه‌اى . گلهاى آن بنفش ، ميوهء آن اغلب دراز با رنگ بنفش تيره و سياه . بعضى از ارقام آن زرد يا سفيد است . واريتهء سياه آن خوردنى است و ساير واريته‌ها زينتى هستند . تكثير آن از طريق كاشت بذر آن در خزانه در زير شاسى در اسفند انجام مىگيرد . يك ماه بعد نهالهاى كوچك را در خزانهء ديگرى در زير شاسى با فواصل بيشترى مىكارند و آن را در اواخر ارديبهشت به مزرعه منتقل مىكنند . بادنجان بومى هند است و از آن ديار برخاسته و به ساير مناطق رفته است و در حال حاضر در اغلب كشورها كاشته مىشود .